Hmmm... dzisiaj czuję, że zostałem pokrzywdzony i zmieszany z błotem. A przez kogo? Przez... wuefistkę. Tymczasem spisuję z karteczki moje dzisiejsze przemyślenia:

"Szkoła jest całym moim życiem. A jak można się czuć, kiedy całe życie zawala się na głowę, a przyjaciele mówią, że i tak jest nieistotne? Ja się tak właśnie czuję. Ile zła jest we mnie? Czego brakuje mi do bycia dobrym, w tym co robię? Nie znam odpowiedzi na te pytania, tak jak nie umiem odpowiadać na wiele innych. Nie było nic wspanialszego niż osoba mówiąca o mnie <<Chodźmy do niego, on na pewno to wie>>. A teraz? Teraz powinno mnie nie obchodzić, tak mi mówią koledzy. A mnie jak na złość- obchodzi. A mnie przepełnia żal, smutek , gniew, chęć wykrzyczenia całemu światu <<BOLI!!!>>. A więc krzyczę to wam, ludzie bez twarzy..."

KONIEC.

Przestałem interesować się szkołą. nie ma mnie!